Zachowania psa przed śmiercią. Po czym rozpoznać, że pupil odchodzi?
Z wiekiem zachowanie psa naturalnie się zmienia. Starsze zwierzęta są spokojniejsze, więcej śpią i szybciej się męczą. Są jednak takie objawy i sygnały, które mogą świadczyć o czymś więcej niż zwykłym starzeniu się — o zbliżającym się końcu życia psa.
Dla opiekuna to bardzo trudna obserwacja, ale wiedza pozwala szybciej zareagować, zmniejszyć cierpienie zwierzęcia i zapewnić mu możliwie największy komfort.
Spis treści
Czy śmierć psa można przewidzieć?
Właściciele, którzy są silnie związani ze swoimi psami i obserwują ich zachowania, od razu dostrzegą, że niektóre rzeczy i zachowania się zmieniły. I choć to nie stanie się z dnia na dzień, to w pewnym momencie będzie można zauważyć, że pies zaczął inaczej funkcjonować. Wynika to z powolnego zanikania funkcji życiowych jego organizmu.
Nie da się wskazać jednego momentu ani jednego objawu, który jednoznacznie oznacza, że pies umrze w najbliższych dniach.
Proces odchodzenia jest stopniowy i u każdego psa wygląda inaczej.
Część objawów:
wynika z chorób przewlekłych,
pojawia się miesiącami przed śmiercią,
może być częściowo łagodzona leczeniem.
Dlatego kluczowa jest obserwacja zmian względem „normy” Twojego psa, a nie pojedynczy symptom.
Kiedy pies zaczyna pokazywać, że odchodzi?
Najczęściej w ostatnich tygodniach lub miesiącach życia pies:
szuka bliskości opiekuna albo przeciwnie — izoluje się,
traci zainteresowanie jedzeniem i zabawą,
szybciej się męczy,
staje się apatyczny,
ma problemy z oddychaniem lub poruszaniem się.
Wiele z tych objawów wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii, bo mogą być związane z bólem.
Najczęstsze zachowania psa przed śmiercią
Wśród zachowań, jakie psy przejawiają przed śmiercią wiele jest takich, które występują u większości czworonogów. I to właśnie po nich właściciele często orientują się, że coś złego zaczyna się dziać w organizmie ich ukochanego pupila. Wśród nich koniecznie trzeba zwrócić uwagę na:
- Brak apetytu – dotyczy to większości zwierząt. Tak jak ludzie przed śmiercią niechętnie jedzą, tak i psy często rezygnują z posiłków i nie cieszą się nawet na widok swoich ulubionych smakołyków. Czasami wynika to z problemów z węchem i smakiem, czasami z leków przyjmowanych z powodu schorzeń. Niektórzy właściciele w konsultacji z lekarzem weterynarii wybierają wtedy środki pobudzające apetyt.
- Spadek wagi – ten symptom jest bezpośrednio związany z wybrednością wobec pokarmów czy odmawianiem przyjmowania jakiegokolwiek jedzenia. Psy w ostatnich miesiącach swojego życia znacząco tracą na wadze. Ma to także związek ze spadkiem wydajności trawienia białek, które tworzą mięśnie. I w tym wypadku właściciele modyfikują dietę pod potrzeby psa.
- Zmęczenie – psy na starość dużo szybciej się męczą i dużo więcej śpią. Widać to po ich niechęci wobec spacerów czy szybkich powrotach z nich. Niektóre psy nie podchodzą również do drzwi, by powitać wracających do domu właścicieli.
- Trudności z oddychaniem – można je rozpoznać po niechęci do zmiany pozycji, wyciągniętej szyi, próbach oddychania przez otwarty pysk czy silnej pracy tłoczni brzusznej. W takiej sytuacji jakiekolwiek podejście do misek czy ruch utrudniają zaczerpnięcie powietrza. Widząc, że pies ma kłopot z nabraniem oddechu jak najszybciej należy udać się do lekarza weterynarii.
- Niepokój – część psów przed śmiercią może odczuwać niepokój, który objawia się częstymi zmianami pozycji. Może wynikać on ze zmian w mózgu związanych z chorobami, dyskomfortu czy dolegliwości bólowych. Wiele zwierząt w tych chwilach stara się być jak najbliżej swoich właścicieli, przy których czują się bezpiecznie.
- Trudności w poruszaniu się – zmęczenie, spadek wagi i masy mięśniowej sprawiają, że psy mogą mieć trudności z koordynacją ruchową, a chodzenie po śliskich powierzchniach czy schodach staje się przeszkodą nie do przejścia. W takich sytuacjach należy zadbać o powierzchnie antypoślizgowe i zapewnić pomoc w pokonywaniu np. schodów.
- Nietrzymanie moczu – może wynikać z niekontrolowania zwieracza, chorób nerek czy bolesnych chorób stawów. Psy czasami posikują i o tym nie wiedzą. Nie wolno ich absolutnie karcić, bo to generuje u zwierząt jeszcze większy stres i ból. W tej sytuacji trzeba skonsultować się z lekarzem weterynarii. Niektóre psy muszą mieć specjalne pieluchy dla zwierząt.
- Chowanie się – psy wiedzą, że nie są w stanie obronić się przed innymi drapieżnikami. Niektórzy twierdzą również, że zwierzęta instynktownie przeczuwają, kiedy nadejdzie ich śmierć. Często więc szukają spokojnych, zacienionych i cichych miejsc, w których mogłyby się schować.
Przygotuj się na pożegnanie z wyprzedzeniem
Obserwowanie odchodzącego przyjaciela jest bolesne. Warto w tym trudnym czasie zdjąć z siebie ciężar decyzji organizacyjnych.
W Tęczowej Krainie pomożemy Ci zaplanować godne pożegnanie, abyś w ostatniej chwili mógł skupić się tylko na byciu przy swoim psie.
Zapewniamy transport z domu, abyś nie musiał martwić się logistyką w chwilach żałoby.
Rola lekarza weterynarii
W większości przypadków pomoc lekarza weterynarii staje się niezbędna. Wiele psów odchodzi z powodu konkretnych chorób. Towarzyszą im różne dolegliwości, w tym ból. Należy pomóc zwierzęciu walcząc z jego cierpieniem i troszcząc się o zapewnienie jak największego komfortu. Wsparcie lekarza weterynarii polega przede wszystkim na rozpoznawaniu chorób, kontroli ich przebiegu oraz dobraniu takich środków, dzięki którym pies nie będzie odczuwał bólu i jego życie będzie przedłużone.
W końcowej fazie życia psa weterynarz pomaga:
łagodzić ból,
kontrolować objawy,
dostosować leczenie paliatywne,
ocenić realne rokowania.
To także moment, w którym opiekun — wspólnie z lekarzem — rozważa dalsze kroki, kierując się dobrem zwierzęcia.
Jak pomóc umierającemu psu?
Jedną z najważniejszych kwestii jest obserwacja zachowań oraz reagowanie na nie. Gdy widzisz, że Twoje zwierzę cierpi z bólu lub ma kłopoty z oddychaniem natychmiast powinieneś udać się do lekarza weterynarii. Jednak pomoc to także uwaga na drobnostki. Nie wołaj psa do zabawy i nie próbuj na siłę zapewniać mu rozrywki. Jeśli on wciąż leży i chce wypoczywać, to znaczy, że właśnie tego teraz potrzebuje. Daj mu na to przestrzeń.
Zadbaj także o to, by miski z wodą znajdowały się zawsze w pobliżu legowiska czy miejsca, w którym pies najczęściej przebywa. Po przybyciu do domu szybko podchodź do niego i się witaj. Dzięki niemu zwierzak nie będzie musiał biec pod drzwi. Ponadto zapewniaj mu troskę i bądź przy nim. To właśnie głaskania i obecności ukochanego człowieka psy potrzebują w ostatnich dniach i tygodniach najbardziej.
Co po śmierci psa?
Pamiętaj, że nie musisz zostawiać ciała u weterynarza. Możesz skorzystać z indywidualnej kremacji psa z odbiorem z domu, co pozwoli Ci pożegnać go w spokoju.
Każdy człowiek w inny sposób radzi sobie z bólem. Warto jednak pamiętać, że emocje, które początkowo są bardzo dotkliwe z czasem stają się mniej wyraziste. I oczywiście, że nawet w wiele lat po śmierci ukochanego rodzinnego pupila na samą myśl o nim pojawi się w oczach łza.
Trzeba pozwolić sobie na wypłakanie i żałobę. Możesz również stworzyć album ze zdjęciami lub film, który złożysz z innych fotografii i nagrań z udziałem kochanego czworonoga. Wracaj do nich, gdy będzie Ci ciężej i pamiętaj, że to zupełnie normalne, że w pierwszych tygodniach po śmierci psa będziesz załamany.
Szczegółowo opisują to osobne artykuły:
Często zadawane pytania
Tak, właściciele, którzy są blisko związani ze swoimi psami, mogą zauważyć zmiany w ich zachowaniu, które wskazują na zbliżający się koniec ich życia.
Psy mogą stać się bardziej przywiązane do swojego opiekuna, tracić apetyt, stawać się apatyczne, mieć problemy z nietrzymaniem moczu, drgawki, trudności z oddychaniem i inne niepokojące zachowania.
Brak apetytu, spadek wagi, zmęczenie, trudności z oddychaniem, niepokój, trudności w poruszaniu się, nietrzymanie moczu i chowanie się.
Ważne jest obserwowanie i reagowanie na potrzeby psa, zapewnienie mu komfortu, dbanie o dostęp do wody, unikanie forsowania aktywności i bycie przy nim w trudnych chwilach.
Nie, każde zwierzę jest inne, a objawy mogą różnić się w zależności od indywidualnych cech psa i towarzyszących mu chorób.